Lokalny efekt uwolnienia serotoniny podczas angioplastyki wieńcowej czesc 4

Dla porównań wymiarów tętnic wieńcowych pomiędzy grupami zastosowano dwukierunkową analizę wariancji; jeśli stwierdzono, że wartość F jest znacząca, przeprowadzono test t-Studenta dla obserwacji niesparowanych. Wartość AP mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną. Wyniki
Wydanie serotoniny
Ryc. 1. Stężenia serotoniny w osoczu u ośmiu pacjentów poddawanych planowej angioplastyce lewej tętnicy wieńcowej zstępującej lub tętnicy wieńcowej bez uprzedniej obróbki ketanseriną. Każdy pełny okrąg reprezentuje poziom serotoniny u jednego pacjenta, wyrażony jako stosunek stężenia osoczowego w zatoce wieńcowej do stężenia w aorcie wstępującej; każdy otwarty kwadrat reprezentuje średnią grupy. Stwierdzono wyraźny wzrost stosunku tych poziomów serotoniny we krwi uzyskanej bezpośrednio po pierwszym rozszerzeniu balonowym i podobny wzrost po drugim i trzecim rozszerzeniu. Ponieważ dane nie były normalnie rozprowadzane, analizowano je po ich przekształceniu w odpowiadające im logarytmy naturalne (szczegóły w sekcji Metody). Tylko pięciu pacjentów przeszło drugie rozszerzenie, a tylko czterech przeszło jedną trzecią. Średnia grupy dla każdego rozszerzenia różniła się istotnie od wartości linii podstawowej (P <0,05).
W warunkach linii podstawowej (przed angioplastyką), poziomy serotoniny w osoczu krwi z zatoki wieńcowej i aorty wstępującej wynosiły średnio 2,3 . 0,6 i 2,5 . 0,7 ng na mililitr (0,013 . 0,003 i 0,014 . 0,004 .mol na litr), odpowiednio (P = 0,34). Tak więc nie wystąpiło znaczące uwalnianie serotoniny w warunkach linii podstawowej. Przeciwnie, chociaż stężenie serotoniny w osoczu z aorty wstępującej nie zmieniło się znacząco po pierwszej, drugiej lub trzeciej rozszerzeniu, stężenie w osoczu z zatoki wieńcowej znacznie wzrosło, do 31,5 . 13,5, 17,6 . 5,3 i 29,1 . 8,1 ng na mililitr (0,18 . 0,07, 0,10 . 0,03 i 0,16 . 0,04 .mol na litr) odpowiednio po pierwszym, drugim i trzecim rozszerzeniu. Ponieważ dane dotyczące uwalniania serotoniny do zatoki wieńcowej nie były normalnie dystrybuowane, analizowaliśmy je po przekształceniu ich w odpowiadające im logarytmy naturalne. Wartości uzyskane po każdym rozszerzeniu znacznie różniły się od odpowiadających im wartości linii podstawowej (P = 0,014). W konsekwencji stosunek poziomów serotoniny w zatoce wieńcowej do tych w aorcie wstępującej wzrósł z 0,9 . 0,1 na linii podstawowej do 10,5 . 4,3, 7,1 . 1,7 i 12,8 . 5,9 po pierwszym, drugim i trzecim rozszerzeniu, odpowiednio (rysunek 1).
Wieńcowe zwężenie naczyń odległe od miejsca angioplastyki
Kiedy operator uznał, że angioplastyka jest skuteczna (tj. Gdy resztkowe zwężenie średnicy światła było mniejsze niż 30 procent), wykonano koronarografię 5 i 15 minut po ostatnim rozszerzeniu balonu.
Ryc. 2. Rycina 2. Wieńcowe zwężenie naczyń (zmiany w przekroju tętnicy wieńcowej mierzone podczas rozkurczu) u ośmiu pacjentów poddawanych angioplastyki bez wcześniejszego leczenia ketanseriną. Wartości przekroju poprzecznego tętnicy wieńcowej obliczono na podstawie angiogramów uzyskanych na linii podstawowej i 5 i 15 minut po ostatniej dylatacji
[przypisy: allegro obserwowane, skala depresji hamiltona pdf, lek od alergii ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Lokalny efekt uwolnienia serotoniny podczas angioplastyki wieńcowej czesc 4

  1. Apolonia pisze:

    [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: zdrowa dieta[…]

  2. Crash Test pisze:

    polski personel medyczny…

  3. Lord Pistachio pisze:

    [..] Odniesienie w tekscie do kliniki niepłodności[…]

  4. Roadblock pisze:

    Po raz pierwszy ktoś mówi, jak jest w rzeczywistości