Deletion i Dispy Uniparental z udziałem tego samego chromosomu matczynego 15

Genomowe odciskanie na chromosomie 15q11q13 powoduje dwa odmienne syndromy: zespół Pradera-Williego, w którym brak jest ojcowskiego 15q11q13, oraz zespół Angelmana, w którym brakuje macierzyńskiego 15q11q131. Utrata regionu rodzicielskiego może być spowodowana albo fizycznym usunięciem, albo disominią jednoosobową. Disomia uniparentalna powstaje, gdy obie kopie (allele) genu lub chromosomu są dziedziczone od tego samego rodzica, co może skutkować albo identycznymi allelami (izodisomią), albo różnymi allelami (heterodizomią) 2,3.
Zgłaszamy nietypowy przypadek dwóch różnych nieprawidłowości chromosomu 15 w jednej rodzinie nuklearnej. Przypadek ten podkreśla potrzebę terminowej, starannej interpretacji zarówno nieprawidłowych, jak i prawidłowych kariotypów płodowych.
38-letnia kobieta (gravida 4, para 1, abortus 2) przeszła diagnozę prenatalną z powodu jej zaawansowanego wieku. Jedna poprzednia ciąża zakończyła się poronieniem, a druga została przerwana po amniopunkcji drugiego trymestru (przeprowadzonej z powodu lęku rodzicielskiego) wykazała proksymalną delecję 15q. Oboje rodzice mieli normalne kariotypy. Próbki kosmówki i kosmków podczas ostatniej ciąży wykazały trisomię 15 w 7 z 27 komórek. Ponieważ ograniczony mozaikowy łożyskowy może występować w 2 procentach próbek kosmówki kosmówki, wykonano 4 amniopunkcji. Zwykły kariotyp znaleziono w 25 niezależnych koloniach.
Rysunek 1. Rysunek 1. Drzewo genealogiczne z przykładem jedno molekularnego badania chromosomu 15q11q13. Allele chromosomu 15 są oznaczone jako A, B, C i D w locus genetycznym GABRB3, ponieważ radioaktywnie wyznakowane produkty reakcji łańcuchowej polimerazy przebiegają na żelu poliakrylamidowym. Allele A i B były obecne w próbce matki (podmiot I-1, ścieżka 1), a allele C i D w próbce ojca (podmiot I-2, ścieżka 2). Fibroblasty z pierwszego płodu (przedmiot II-1) wykazują tylko jeden allel ojcowski, C, co jest zgodne z macierzyńską delecją w tym regionie (linia 3). W ostatnim płodzie (Temat II-2), dwa macierzyńskie allele, A i B (intensywne pasma), z allelem ojcowskim, C (słabe pasmo), są obserwowane w próbce kosmówkowo-kosmków (ścieżka 4), co jest zgodne z wykrytą cytogenetycznie mozaikową trisomią 15. Jednakże tylko dwa matczyne allele, A i B, obserwuje się w amniocytach płodu (ścieżka 5), tkance serca (ścieżka 6) i tkance płucnej (linia 7), co wskazuje na matczyną disomię uniparentalną. Słabe prążki cieni pod wszystkimi allelami są spowodowane jąkaniem powtórzeń (CA) n podczas reakcji łańcuchowej polimerazy.
Ze względu na możliwość jednozasadowego disomy5,6 i obserwację, że chromosom 15 był zaangażowany w dwie poprzednie ciąże, przeprowadziliśmy analizy molekularne chromosomu 15q z pięcioma sondami DNA i czterema wysoce polimorficznymi markerami (CA) n7. Jeden marker, GABRB3 (ryc. 1), wykazał dwa matczyne allele i słaby allel ojcowski w próbce kosmówki, co jest zgodne z mozaikową trisomią 15. Jednak amniocyty zawierały tylko dwa matczyne allele, co wskazuje na brak jednoznaczności w mejozie I (matczyna heterodizomia) . W związku z tym ostatni płód był zagrożony zespołem Pradera-Williego, a rodzice zostali wybrani do przerwania ciąży. Dalsze badania molekularne genomowego DNA z tkanki serca płodu i płuc potwierdziły obecność matczynej heterodizomii chromosomu 15 w wielu tkankach, bez śladów mozaiki trisomii 15.
Dostępne były fibroblasty od pierwszego płodu Badania molekularne potwierdziły delecję 15q z locus D15S13 do locus GABRB3 na chromosomie matki. Dane sugerują, że zespół Pradera-Williego i zespół Angelmana mają oddzielne genetyczne loci7. Jednak bez klonowania specyficznego genu odpowiedzialnego za zespół Angelmana można jedynie wnioskować, że macierzyńska delecja proksymalnego 15q naraża pierwszego płodu na to zaburzenie.
Na ogół rozpoznawany jest ograniczony mozaikowatość łożyska na próbce kosmówki kosmówkowej. Jednak mniej powszechnie wiadomo, że normalny kariotyp w przypadku amniopunkcji pooperacyjnej może nie być prawidłowy. Wydaje się bardzo przypadkowe, że dwie różne nieprawidłowości w kolejnych ciążach wiązały się z tym samym chromosomem matczynym 15. Postulujemy zasadniczą wadę strukturalną tego chromosomu. Inwersja w 15q11q13 mogłaby uwzględniać zarówno delecję 15q z powodu nierównego crossing-over w pierwszym płodzie, jak i niediagnozowanie z powodu interferencji z parowaniem mejotycznym w ostatnim płodzie. Przy zastosowaniu fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ może być możliwe określenie strukturalnych rearanżacji.
Linda C. Surh, MD, Ph.D.
Hungshu Wang, Ph.D.
Alasdair GW Hunter, MD
Szpital dziecięcy we wschodnim Ontario, Ottawa, ON K1H 8L1, Kanada
7 Referencje1. Nicholls RD. Genomowe imprinting i disomia jednoosobowa w zespołach Angelmana i Pradera-Williego: recenzja. Am J Med Genet 1993; 46: 16-25
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Hall JG. Imprint genetyczny i jego implikacje kliniczne. N Engl J Med 1992; 326: 827-829
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Mascari MJ, Gottlieb W, Rogan PK, i in. Częstość disomii jednoosobowej w zespole Pradera-Williego – implikacje dla diagnostyki molekularnej. N Engl J Med 1992; 326: 1599-1607
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Canadian Collaborative CVS-Amniocentesis Clinical Trial Group. Wieloośrodkowe randomizowane badanie kliniczne pobierania próbek kosmków kosmówki i amniopunkcji: pierwszy raport. Lancet 1989; 1: 1-6
Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Morichon-Delvallez N, Mussat P, Dumez Y, Vekemans M. Trisomy 15 w kosmkach kosmówki i zespole Pradera-Williego po urodzeniu. Prenat Diagn 1993; 13: 307-308
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
6. Cassidy SB, Lai LW, Erickson RP, i in. Trisomia 15 z utratą ojcowskich 15 jako przyczyna zespołu Pradera-Williego z powodu disomii matki. Am J Hum Genet 1992; 51: 701-708
Web of Science MedlineGoogle Scholar
7. Kuwano A, Mutirangura A, Dittrich B, i in. Rozbiór molekularny regionu zespołu Pradera-Willi / Angelmana (15q11-13) za pomocą klonowania YAC i analizy FISH. Hum Mol Genet 1992; 1: 417-425
Crossref MedlineGoogle Scholar
(11)
[patrz też: jak oddać krew, sanatorium równica w ustroniu, skala depresji hamiltona pdf ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Deletion i Dispy Uniparental z udziałem tego samego chromosomu matczynego 15

  1. Małgorzata pisze:

    [..] Odniesienie w tekscie do psycholog w lublinie[…]

  2. Kickstart pisze:

    Diagnoza w szpitalu to wyciekający tętniak

  3. Ewa pisze:

    [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu prywatny ginekolog poznań[…]

  4. Kordian pisze:

    Przy zapaleniu oskrzeli najlepiej zastosować inhalacje.

  5. Keystone pisze:

    [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: odżywki[…]

  6. Matylda pisze:

    Badajcie sobie poziom potasu w organizmie